na przełomie 2013/2014

Stary rok dobiega końca, Nowy niesie nowe: postanowienia, plany, marzenia, pragnienia itp. Tylko jak to bywa zwykle i tak wkroczymy ze starymi przyzwyczajeniami, co pozwoli tylko częściowo, albo nawet wcale nie zrealizować tego, co sobie w związku z nowym obiecaliśmy.

Oczywiście ja mówię cały czas o sobie, ale tak próbuję uogólniać, w ramach samousprawiedliwienia się.

Ja nie wiem czy 1 stycznia to dobry czas na początek nowego. Zazwyczaj mam totalnego doła z niewyspania, bo czekałam na Godota (widział ktoś ten Nowy Rok o 24?). Czasem nie tylko z braku snu mam zjazd i parcie na dalszy sen, byle do końca bólu głowy.

A jeśli nie mam wszelakich dolegliwości około noworocznych to szlak mnie trafia, bo nowe lubię zacząć od czystego, a prania podobno nie robi się w Nowy Rok. Nie prasuje się, nie myje podłóg itp.

To zaczynam nowe od 2 stycznia, co jest od 7 lat dobrym dniem i powodem, bo faktycznie te 7 lat temu Nowe się stało. Nowe teraz chodzi do szkoły i jest nieźle uparte jak na koziołka przystało.

Tak, 2 stycznia to dzień Młodego i po części nasz, jako dumnych rodziców. Jednak w związku z tym jakoś tak mi się zmiany przesuwają w czasie na po kolejnym święcie.

Tym razem będzie inaczej szepcze moja wolna wola. Rozsądek kpi popijając drinka z palemką. No a ja mówię: zobaczymy.

Lecimy małymi celami. Byle konsekwentnie i do przodu.

Życzę Wam tego, czego i sobie najbardziej życzę. Zdrowia, zdrowia, zdrowia. Poczucia sensu. Odkrycia, gdzie jest to, co daje nam szczęście. Realizacji zamierzeń wbrew małym i wielkim przeciwnościom. Mocy i energii. Poczucia, że to w nas jest siła, miłość, szczęście a nie w…..tu wpisać najbardziej wkurzające reklamy znanych marek od młodości, szczęścia, zdrowia itp.

Bawcie się jak każdy lubi w tę Sylwestrową Noc, a ranek Nowego Roku niech niesie nowe, lepsze ja.

 

 

podsumowanie czytelnicze 2013 roku

Przedstawiam listę tego, co przeczytaliśmy w 2013 roku wspólnie, czyli mama czyta a syn uważnie słucha. Nie ma tu lektur, których Lucek nie słuchał, których nie skończyliśmy. Postanowiłam zrobić takie podsumowanie dla pamięci, żeby nie umknęły nam te wspólne czytelnicze zmagania. I zapewne to ostatni rok, kiedy nie ujmuję książek przeczytanych przez Lu samodzielnie. Większość książek została zrecenzowana, a co napisałam możecie poczytać tutaj:http://www.bbczyta.pl/

Szaleńczaki, Jerzy Niemczuk, Marceli Szpak Wydawnictwo, Warszawa 2011

Mapy. Obrazkowa podróż po lądach, morzach i kulturach świata, Aleksandra i Daniel Mizielińscy, Wydawnictwo Dwie Siostry, 2012.

Tato, kiedy przyjdzie święty Mikołaj, Markus Majaluoma, Bona 2011.

Sven Nordqvist, Niezwykły Święty Mikołaj, Media Rodzina 2012

Biegnij dynio, biegnij, Eva Mejuto, Tako, 2011. Seria OQO

 Historia o mewie i kocie, który uczył ją latać, Luis Sepúlveda, Noir Sur Blanc, 2002

Król liter. Litery drukowane, Eveline Hasler, Hokus- Pokus, 2012

Pestka, drops, cukierek. Liczby kultury, Grzegorz Kasdepke, Narodowe Centrum Kultury, 2012. Książka powstała w ramach kampanii: Kultura się liczy!

Tylko bez całowania! Czyli jak sobie radzić z niektórymi emocjami, Grzegorz Kasdepke, Nasza Księgarnia, 2008.

Romans palce lizać, Grzegorz Kasdepke, G+J, 2011.

Serce i inne podroby, Grzegorz Kasdepke, G+J, 2011

Kiedy mały Findus się zgubił, Sven Norqvist, Media Rodzina, 2006.

Potworak i inne kosmiczne opowieści, Grzegorz Kasdepke, Nasza Księgarnia ( seria z Ufoludem), 2013.

Tove Jansson, Kto pocieszy Maciupka, Eneduerabe, Gdańsk 2013.

Ewa Stadtmüller, Anna Chachulska, Zakopane i okolice, Skrzat (w serii Skrzat poznaje świat), Kraków 2008.

Ewa Stadtmüller, Anna Chachulska, Kraków i okolice, Skrzat, Kraków 2013

Grzegorz Kasdepke, Bon czy ton. Savoir- vivre dla dzieci, Literatura, Łódź 2012.

Sven Nordqvist, Findus się wyprowadza, Media Rodzina, 2013.

Grzegorz Kasdepke, Dziwne przypadki bajkopisarza, Literatura, 2010

Martyna Wojciechowska, Dzieciaki świata, G+J RBA, 2013.

Roberto Malo i Fco. Javier Mateos, Mama bohatera, seria OQO, wydawnictwo Tako, 2012

Enric Lluch, Czarownica, Tako, Toruń, 2013. Seria: Skrzynka potworów.

Roksana Jędrzejewska- Wróbel, O Melanii, Melchiorze i Panu Przypadku, Bajka, 2013.

Brandon Mull, Baśniobór, W.A.B. Warszawa, 2011.

Brandon Mull, Baśniobór. Gwiazda wieczorna wschodzi. W.A.B. Warszawa 2011.

Brandon Mull, Baśniobór. Plaga cieni, W.A.B., Warszawa 2012

Brandon Mull, Baśniobór. Tajemnica smoczego azylu. W.A.B., Warszawa 2012

Brandon Mull, Baśniobór, V tom. Klucze do więzienia demonów, W.A.B, 2011.

Andrzej Maleszka, Magiczne drzewo. Czerwone krzesło, Znak 2009.

Andrzej Maleszka, Magiczne drzewo. Tajemnica mostu, Znak 2010.

Andrzej Maleszka, Magiczne drzewo. Olbrzym, Znak, Kraków 2011.

Andrzej Maleszka, Magiczne drzewo. Pojedynek, Znak, Kraków 2012.

Andrzej Maleszka, Magiczne drzewo. Gra, Znak, Kraków 2013

Rick Riordan, Percy Jackson i bogowie olimpijscy. Złodziej Pioruna, Galeria książki, Kraków 2010.

Nie ujęłam w spisie całej serii o Harrym Potterze i pozostałych 4 tomów „Percy Jackson i bogowie olimpijscy”. Pottera uwielbiam a obecnie pozostaję w zachwycie nad Rickiem Riordanem i jego twórczością.

Nie zrobię też w tym roku podsumowania tego, co ja przeczytałam, czy obejrzałam. Obiecuję jednak sobie i Wam, że w przyszłym roku postaram się na bieżąco umieszczać recenzje tego co przeczytam.

 

Wigilia 2013

Życzę Wam dużo cierpliwości, tolerancji, nadziei, spełnienia w rodzinnym Świętowaniu.

Samotnym, aby odnaleźli przyjaźń, zagubionym, aby zaświeciło się dla nich światełko w mroku.

Pogody ducha i radości, umiejętności cieszenia się z małych sukcesów, łatwości godzenia się z tym, co nie po naszej myśli.

Bądźcie radośni i cieszcie się z każdej chwili.

I odpocznijcie od codzienności. Poczujcie magię Świąt.

 

Kraina lodu- czas do kina

Byliśmy, widzieliśmy, wybieramy się jeszcze raz, chyba, że ktoś nam powie, że warto pójść na film o Mikołaju. I jak tylko pojawi się dvd, to natychmiast kupujemy- "-a co?". Dawno się tak dobrze nie bawiliśmy. Fajny film, pełno piosenek, dobre przesłanie, dużo zabawy, współczesne teksty,śmieszne.

Polecam.

refleksje

Uciekam. Uciekam przed otaczająca mnie rzeczywistością.

Mam wiarę w ludzi. Zawsze miałam. Otaczają mnie sympatyczni ludzie, pomocni sąsiedzi, internetowi i Ci w „realu” przyjaciele. Wielokrotnie Ci internetowi stali się przyjaciółmi w realu. Mam zaufanie. Mam wiarę. Mam nadzieję. Kocham i czuję, że jestem kochana.

Nie oglądam telewizji. Nie czytam gazet. Bywam na stronach internetowych, które mnie interesują. Nie czytuję newsów na portalach popularnych i obleganych. Nie szukam sensacji. Nie słucham radia, zmęczona helą magnez i zmuszaniem mnie do poprawienia stosunków tabletką na coś tam.

A potem odwiedza mnie teściowa. I od świtu komentuje to, co usłyszała w tv. I zastanawiam się, która z nas żyje w chmurach? Zło, brak tolerancji, głupota. Podpalić, zniszczyć, obrazić, dokopać, wkurzyć, ukraść, oszukać, sponiewierać. Ludzie źli są, głupi są, okrutni są. Takie wnioski.

Przez przypadek wchodzę na linka rzuconego na fb. I czytam komentarze. I włos mi się zjeżył. Na kierunek myślenia. Na sposób wypowiadania jedynie słusznej prawdy.

Ja nie mam monopolu na prawdę. I nie chcę mieć. Chcę żyć w swoim świecie. Dbać o moją rodzinę, pomagać sąsiadom, ludziom, którym umiem pomóc, a przynajmniej wydaje mi się, że im pomóc umiem. Starać się o własny rozwój. Poszerzać horyzonty. Rozmawiać i konsultować. Poznawać inne poglądy. W poszanowaniu i tolerancji dla inności. I nadal chcę mieć jasny obraz, że ludzie dzielą się na dobrych i…złych. Ale może ci źli są zwyczajnie zagubieni?

Nie chcę newsów, że jutro jest koniec świata. Że w środę podniosą maksymalnie cenę sera i to zabije święta. Chcę nadziei.

I mam swój świat. I chyba nie chce mi się wysuwać z niego nosa. Dlaczego jest tak, że jak włączę tv to rośnie mi poziom agresji? I dlaczego uspakajają mnie filmy z maczetami w roli głównej. Na przykład:

 

I mam jeszcze tak, że wzruszam się na indyjskich filmach, kupuję prawdy przekazywane mniej lub bardziej jawnie, chociaż zazwyczaj dość klarownie. Wzruszam się też przy takich scenach, właściwie reklamowych, ale…

 

 

 

 

Daję znać, że żyję...

Tak wiele się dzieje, że nie bardzo mam czas, żeby zajrzeć do własnego bloga. Owszem dużo piszę na komputerze, ale ostatnio głównie w alfabecie dewanagarii. Oczywiście plus recenzje książek dla dzieci.

Lu łatwo i szybko zaakceptował szkołę. Mamy trochę problemów z odrabianiem lekcji, bo trudno mu skupić uwagę no i więcej dokazuje w domu. W szkole jego mega zdyscyplinowany, więc musi gdzieś znaleźć ujście dla nadmiaru energii.

Na targach książki w tym roku zaszalałam. Kupiłam niewiele książek dla siebie, ale dla Lu mam zapas czytadeł na najbliższy rok. No może przesadziłam, biorąc pod uwagę, że kończymy Harrego Pottera, którego zaczęliśmy z końcem września. Planuję jednak powoli wycofać się z głośnego mojego czytania na rzecz samodzielności w tym względzie Młodego.

Przez parę miesięcy żyliśmy oboje z Młodym w Hogwarcie i było nam super. Przeczytałam całą serię po raz trzeci i muszę przyznać, że z niesłabnącym zachwytem. Pozostaję nadal fanką Pottera.

Uważam, że te książki świetnie nadają się do wytłumaczenia dziecku wszelkich zawiłości świata. Nieustającego ścierania się dobra ze złem. I przyznam, że trochę mi żal, że już skończyliśmy ostatni tom.

 

Aktywna sobota

Dzisiaj zgodnie z obietnicą zabrałam Lu i jego przyjaciół na wypad do miasta. Chcieli kino, poszliśmy na ich wymarzony film "Turbo". Im się podobało, mnie znacznie mniej.
Może dlatego, że do końca filmu nie otrząsnęłam się z bloku reklamowego.
Głośno tak, że dzieciom zbierało się na wymioty, 27 minut, rozumiem reklamy filmów dla dzieci, ale już banki, telefonia, mentosy- nie, nie, nie.
Rozważam poważnie rezygnację z usług kin. Zakupię ekran.
Dzień uratowany dla mnie dzięki wizycie w Muzeum Etnograficznym. Już parę lat temu doszłam do wniosku, że panie tam pracujące znają się na dzieciach i ich potrzebach. I tym razem było super.
Wędrowaliśmy po szkole z przed 100 lat, dzieciaki klęczały na grochu, przerabiały kleksa z atramentu na wytwory własnej wyobraźni, potem śladami dzieci z innych części świata, próbowały zrobić z ziaren kukurydzy mąkę, łowiły kraby, nosiły ciężary na głowie, przeplatały liście palmowe.
Były też zagadki, gry słowne, zabawy plastyczne. Uzbrojone w własnoręczne albumy dzieci wyraziły chęć uczestniczenia w kolejnych warsztatach.I to rozumiem. Z wielką radością wybiorę się z nimi w październiku znów w odwiedziny do muzeum. Tym razem jednak bez kina.